Yoga'ya Giriş

Yoga, "boyunduruk" anlamına gelen "yoga" kelimesinin transliterasyonudur ve tarlayı sürmek için iki ineği birbirine bağlamak, köleleri ve atları sürmek için kullanılan bir tarım aleti olan boyunduruğa atıfta bulunur. İki inek boyundurukla tarlayı sürerken, uyum içinde ve ahenkli bir şekilde hareket etmelidirler, aksi takdirde çalışamazlar. "Bağlantı, birleşme, uyum" anlamına gelir ve daha sonra "maneviyatı bağlama ve genişletme yöntemi" olarak genişletilmiştir; yani insanların dikkatini odaklamak ve onu yönlendirmek, kullanmak ve uygulamak.

Binlerce yıl önce Hindistan'da, insan ve doğa arasındaki en yüksek uyum durumuna ulaşma arayışında, keşişler genellikle bakir ormanlarda inzivaya çekilip meditasyon yaparlardı. Uzun bir süre sade bir yaşam sürdükten sonra, keşişler organizmaları gözlemleyerek doğanın birçok yasasını kavradılar ve daha sonra organizmaların hayatta kalma yasalarını insanlara uygulayarak, vücuttaki ince değişiklikleri yavaş yavaş hissetmeye başladılar. Sonuç olarak, insanlar bedenleriyle iletişim kurmayı öğrendiler, böylece bedenlerini keşfetmeyi öğrendiler ve sağlıklarını korumaya ve düzenlemeye, ayrıca hastalıkları ve ağrıları iyileştirme içgüdüsünü geliştirmeye başladılar. Binlerce yıllık araştırma ve özetleme sonucunda, teorik olarak eksiksiz, doğru ve pratik bir sağlık ve zindelik sistemi olan yoga yavaş yavaş gelişti.

Modern boyundurukların resimleri

Son yıllarda dünyanın birçok farklı yerinde popüler ve ilgi çekici hale gelen yoga, sadece popüler veya moda bir fitness egzersizi değildir. Yoga, felsefe, bilim ve sanatı birleştiren çok eski bir enerji bilgisi uygulama yöntemidir. Yoga'nın temeli, eski Hint felsefesine dayanmaktadır. Binlerce yıldır psikolojik, fizyolojik ve ruhsal ilkeler Hint kültürünün önemli bir parçası olmuştur. Eski yoga uygulayıcıları, bedeni çalıştırarak ve nefesi düzenleyerek zihni ve duyguları kontrol edebileceklerine ve sağlıklı bir bedeni sonsuza dek koruyabileceklerine olan inançları nedeniyle yoga sistemini geliştirmişlerdir.

Yoganın amacı, insan potansiyelini, bilgeliğini ve maneviyatını geliştirmek için beden, zihin ve doğa arasında uyum sağlamaktır. Basitçe söylemek gerekirse, yoga fizyolojik dinamik bir hareket ve ruhsal bir uygulamadır ve aynı zamanda günlük hayatta uygulanan bir yaşam felsefesidir. Yoga uygulamasının amacı, kişinin kendi zihnini iyi anlaması ve düzenlemesi, fiziksel duyuları tanıması ve onlara hakim olmasıdır.

Yoga'nın Kökenleri

Yoga'nın kökeni, eski Hint uygarlığına kadar uzanmaktadır. 5000 yıl önce eski Hindistan'da "dünyanın hazinesi" olarak adlandırılıyordu. Mistik düşünceye güçlü bir eğilimi vardır ve çoğu, sözlü formüller şeklinde ustadan çırağa aktarılmıştır. İlk yogiler, karla kaplı Himalayaların eteklerinde yıl boyunca doğaya meydan okuyan zeki bilim insanlarıydı. Uzun ve sağlıklı bir yaşam sürmek için "hastalık", "ölüm", "beden", "ruh" ve insan ile evren arasındaki ilişkiyle yüzleşmek gerekir. Bunlar, yogilerin yüzyıllardır üzerinde çalıştığı konulardır.

Yoga, Hindistan'ın kuzeyindeki Himalayaların eteklerinde ortaya çıkmıştır. Çağdaş felsefe araştırmacıları ve yoga bilginleri, araştırmalara ve efsanelere dayanarak yoganın kökenini şöyle hayal edip tanımlamışlardır: Himalayaların bir tarafında, 8.000 metre yüksekliğinde Kutsal Ana Dağı bulunur; burada birçok münzevi meditasyon ve çile çeker ve birçoğu aziz olur. Sonuç olarak, bazı insanlar onları kıskanmaya ve takip etmeye başlar. Bu azizler, uygulama yöntemlerinin sırrını sözlü formüller şeklinde takipçilerine aktarır ve bunlar ilk yogiler olur. Eski Hint yoga uygulayıcıları doğada bedenlerini ve zihinlerini çalıştırırken, çeşitli hayvan ve bitkilerin iyileşme, rahatlama, uyuma veya uyanık kalma yollarıyla doğduklarını ve hastalandıklarında herhangi bir tedaviye gerek kalmadan doğal olarak iyileşebildiklerini tesadüfen keşfederler.

Hayvanları dikkatlice gözlemleyerek doğal yaşama nasıl adapte olduklarını, nasıl nefes aldıklarını, yediklerini, dışkıladıklarını, dinlendiklerini, uyuduklarını ve hastalıklardan nasıl etkili bir şekilde kurtulduklarını incelediler. Hayvanların duruşlarını gözlemleyip taklit ederek ve bizzat deneyimleyerek, insan vücut yapısı ve çeşitli sistemleriyle birleştirerek, beden ve zihin için faydalı bir dizi egzersiz sistemi, yani asanalar yarattılar. Aynı zamanda, ruhun sağlığı nasıl etkilediğini analiz ettiler, zihni kontrol etme yollarını araştırdılar ve beden, zihin ve doğa arasında uyum sağlamanın yollarını arayarak insan potansiyelini, bilgeliğini ve maneviyatını geliştirdiler. Yoga meditasyonunun kökeni budur. 5000 yılı aşkın bir süredir uygulanan yoga yöntemleri, nesiller boyu insanlara fayda sağlamıştır.

Başlangıçta yogiler Himalayalar'daki mağaralarda ve sık ormanlarda pratik yaparken, daha sonra tapınaklara ve kır evlerine yayıldılar. Yogiler derin meditasyonda en derin seviyeye ulaştıklarında, bireysel bilinç ve kozmik bilincin birleşimini elde ederler, içlerindeki uyuyan enerjiyi uyandırırlar ve aydınlanmaya ve en büyük zevke ulaşırlar; böylece yoga güçlü bir canlılık ve çekicilik kazanır ve Hindistan'da sıradan insanlar arasında yavaş yavaş yayılır.

MÖ 300 civarında, büyük Hint bilgesi Patanjali, Hint yogasının gerçek anlamda şekillendiği ve yoga uygulamasının sekiz aşamalı bir sistem olarak resmen tanımlandığı Yoga Sutraları'nı yarattı. Patanjali, yoga için büyük öneme sahip bir azizdir. Yoga teorilerinin ve bilgilerinin tamamını içeren Yoga Sutraları'nı yazdı. Bu eserde yoga ilk kez eksiksiz bir sistem oluşturdu. Patanjali, Hint yogasının kurucusu olarak saygı görmektedir.

Arkeologlar, İndus Nehri havzasında, üzerinde meditasyon yapan bir yoga figürünün tasvir edildiği, iyi korunmuş bir çömlek keşfettiler. Bu çömleğin en az 5.000 yıllık olduğu ve yoganın tarihinin daha da eski zamanlara kadar uzanabileceğini gösterdiği belirlendi.

Vedik Proto-Vedik dönemi

İlk dönem

MÖ 5000 ile MÖ 3000 yılları arasında, Hintli uygulayıcılar yoga pratiğini ilkel ormanlardaki hayvanlardan öğrendiler. Wutong Vadisi'nde ise çoğunlukla gizlice aktarıldı. 1000 yıllık evrimden sonra, az sayıda yazılı kayıt kaldı ve meditasyon, tefekkür ve çilecilik şeklinde ortaya çıktı. Bu dönemde yoga, Tantrik Yoga olarak adlandırılıyordu. Yazılı kayıtların olmadığı dönemde yoga, yavaş yavaş ilkel bir felsefi düşünceden bir uygulama yöntemine dönüştü; bu yöntemde meditasyon, tefekkür ve çilecilik yoga pratiğinin merkezindeydi. İndus Medeniyeti döneminde, Hint alt kıtasındaki bir grup yerli halk dünyayı dolaşıyordu. Her şey onlara sonsuz ilham veriyordu. Karmaşık ve ciddi törenler düzenliyor ve yaşamın gerçeğini araştırmak için tanrılara tapıyorlardı. Cinsel güç, özel yetenekler ve uzun ömürlülüğe tapınma, Tantrik Yoga'nın özellikleridir. Geleneksel anlamda yoga, içsel ruh için bir uygulamadır. Yoga'nın gelişimi her zaman Hint dinlerinin tarihsel evrimiyle birlikte olmuştur. Yoga kavramının anlamı, tarihin gelişmesiyle birlikte sürekli olarak gelişmiş ve zenginleşmiştir.

Vedik dönem

Yoga kavramının ilk ortaya çıkışı MÖ 15. yüzyıldan MÖ 8. yüzyıla kadar olan dönemde gerçekleşmiştir. Göçebe Aryanların istilası, Hindistan'ın yerli uygarlığının gerilemesini şiddetlendirmiş ve Brahman kültürünü getirmiştir. Yoga kavramı ilk olarak, yogayı "duruşlar olmadan" "kısıtlama" veya "disiplin" olarak tanımlayan dini klasik "Vedalar"da önerilmiştir. Son klasik metinde yoga, özdenetim yöntemi olarak kullanılmış ve nefes kontrolüne dair bazı içerikler de içermiştir. O dönemde, daha iyi ilahi okumak için Tanrı'ya inanan rahipler tarafından yaratılmıştır. Vedik yoga uygulamasının amacı, esas olarak öz-özgürleşmeye yönelik fiziksel uygulamadan, Brahman ve Atman'ın birliğini gerçekleştirme dini felsefi yüksekliğine doğru geçiş yapmaya başlamıştır.

Klasik Öncesi

Yoga, manevi bir uygulama biçimi haline gelir.

MÖ altıncı yüzyılda Hindistan'da iki büyük insan doğdu. Biri ünlü Buda, diğeri ise Hindistan'daki geleneksel Jain mezhebinin kurucusu Mahavira'dır. Buda'nın öğretileri "Dört Yüce Gerçek: acı, köken, sonlanma ve yol" olarak özetlenebilir. Buda'nın öğretilerinin her iki sistemi de tüm dünyada yaygın olarak bilinmektedir. Biri "Vipassana", diğeri ise ünlü "Anapanasati"yi de içeren "Samapatti" olarak adlandırılır. Ayrıca Buda, "Sekiz Katlı Yol" adı verilen temel bir manevi uygulama çerçevesi oluşturmuştur; burada "doğru geçim" ve "doğru çaba", Raja Yoga'daki ilkeler ve gayretle az çok benzerdir.

Hindistan'da Jainizm'in kurucusu Mahavira'nın heykeli.

Budizm eski zamanlarda oldukça popülerdi ve meditasyona dayalı Budist uygulama yöntemleri Asya'nın büyük bir bölümüne yayıldı. Budist meditasyonu belirli keşişler ve münzevilerle (Sadular) sınırlı kalmadı, birçok sıradan insan tarafından da uygulandı. Budizmin yaygınlaşması nedeniyle meditasyon Hindistan anakarasında da popüler hale geldi. Daha sonra, 10. yüzyılın sonlarından 13. yüzyılın başlarına kadar, Orta Asya'dan gelen Türk Müslümanlar Hindistan'ı işgal edip oraya yerleştiler. Budizme ağır bir darbe vurdular ve Hintlileri şiddet ve ekonomik yollarla İslam'a geçmeye zorladılar. 13. yüzyılın başlarında Budizm Hindistan'da yok olmaya başlamıştı. Ancak Çin, Japonya, Güney Kore ve Güneydoğu Asya ülkelerinde Budist meditasyon geleneği korunmuş ve geliştirilmiştir.

MÖ 6. yüzyılda Buda tarafından tanıtılan (Vipassana) yoga, 13. yüzyılda Hindistan'da ortadan kayboldu. Müslümanlar Hindistan'ı işgal edip İslam'ı zorla kabul ettirdiler. MÖ 8. ila 5. yüzyıllar arasında yazılan dini klasik Upanişadlarda, ağrıdan tamamen kurtulmayı sağlayan genel bir uygulama yöntemi olan asana'dan bahsedilmemektedir. İki popüler yoga okulu vardır: karma yoga ve jnana yoga. Karma yoga dini ritüellere vurgu yaparken, jnana yoga dini metinlerin incelenmesine ve anlaşılmasına odaklanır. Her iki uygulama yöntemi de insanların nihayetinde kurtuluş durumuna ulaşmasını sağlayabilir.

Klasik dönem

MÖ 5. yüzyıl - MS 2. yüzyıl: Önemli yoga klasikleri ortaya çıkıyor.

MÖ 1500'deki Vedaların genel kayıtlarından, Upanişadlardaki yoganın açık kayıtlarına ve Bhagavad Gita'nın ortaya çıkışına kadar, yoga pratiği ve Vedanta felsefesinin birleşimi tamamlandı. Bu birleşme esas olarak ilahi olanla iletişim kurmanın çeşitli yollarından bahsetti ve içeriğinde Raja Yoga, Bhakti Yoga, Karma Yoga ve Jnana Yoga yer aldı. Bu, halk arasında yaygın bir ruhani uygulama olan yogayı, pratiğe odaklanmaktan davranış, inanç ve bilginin bir arada var olmasına kadar ortodoks bir hale getirdi.

MÖ 300 civarında, Hintli bilge Patanjali, Hint yogasının gerçek anlamda şekillendiği ve yoga uygulamasının sekiz aşamalı bir sistem olarak resmen tanımlandığı Yoga Sutralarını yarattı. Patanjali, yoganın kurucusu olarak saygı görür. Yoga Sutraları, ruhsal arınma yoluyla beden, zihin ve ruh dengesi durumuna ulaşmaktan bahseder ve yogayı zihnin değişkenliğini bastıran bir uygulama yolu olarak tanımlar. Yani: Samkhya düşüncesinin ve Yoga okulunun uygulama teorisinin doruk noktasıdır; kurtuluşa ulaşmak ve gerçek benliğe dönmek için sekiz aşamalı yönteme sıkı sıkıya bağlı kalınmalıdır. Sekiz aşamalı yöntem şöyledir: "Yoga uygulamak için sekiz adım; öz disiplin, gayret, meditasyon, nefes alma, duyuların kontrolü, azim, meditasyon ve samadhi." Bu, Raja Yoga'nın merkezidir ve aydınlanmaya ulaşmanın bir yoludur.

Post-Klasik

MS 2. yüzyıl - MS 19. yüzyıl: Modern Yoga gelişti.

Modern yogayı derinden etkileyen ezoterik din Tantra, nihai özgürlüğün ancak katı çilecilik ve meditasyon yoluyla elde edilebileceğine ve özgürlüğün nihayetinde tanrıçaya tapınma yoluyla sağlanabileceğine inanır. Her şeyin görelilik ve ikiliğe (iyi ve kötü, sıcak ve soğuk, yin ve yang) sahip olduğuna ve acıdan kurtulmanın tek yolunun bedendeki tüm görelilik ve ikiliği birleştirmek ve bütünleştirmek olduğuna inanırlar. Patanjali, fiziksel egzersiz ve arınmanın gerekliliğini vurgulasa da, insan bedeninin kirli olduğuna da inanıyordu. Gerçekten aydınlanmış bir yogi, kirlenmekten kaçınmak için kalabalığın arkadaşlığından kurtulmaya çalışır. Bununla birlikte, (Tantra) Yoga okulu insan bedenine çok değer verir, Lord Shiva'nın insan bedeninde var olduğuna ve doğadaki her şeyin kökeninin omurganın altında bulunan cinsel güç olduğuna inanır. Dünya bir yanılsama değil, ilahi bir varlığın kanıtıdır. İnsanlar dünyayı deneyimleyerek ilahi olana daha da yaklaşabilirler. Erkek ve kadın enerjisini sembolik bir şekilde birleştirmeyi tercih ederler. Vücuttaki kadın gücünü uyandırmak, vücuttan çıkarmak ve ardından başın tepesinde bulunan erkek gücüyle birleştirmek için zor yoga pozlarına başvururlar. Kadınlara diğer tüm yogilerden daha fazla saygı duyarlar.

Takdir | Tantrayı Araştırmak: Antik yoga ve heykellerde tanrıların ibadetine bakış

Yoga Sutralarından sonra, post-klasik yoga gelir. Esasen Yoga Upanişadları, Tantra ve Hatha Yoga'yı içerir. 21 Yoga Upanişadı vardır. Bu Upanişadlarda, saf biliş, akıl yürütme ve hatta meditasyon, kurtuluşa ulaşmanın tek yolları değildir. Hepsi, çileci uygulama tekniklerinin neden olduğu fizyolojik dönüşüm ve ruhsal deneyim yoluyla Brahman ve Atman'ın birliğine ulaşmayı gerektirir. Bu nedenle, diyet, perhiz, asanalar, yedi çakra vb., mantralar, el-beden uygulamalarıyla birleştirilir...

Modern çağ

Yoga, dünyada yaygın bir fiziksel ve zihinsel egzersiz yöntemi haline gelecek kadar gelişmiştir. Hindistan'dan Avrupa'ya, Amerika'ya, Asya-Pasifik'e, Afrika'ya vb. yayılmış ve psikolojik stresi azaltma ve fizyolojik sağlık bakımı üzerindeki belirgin etkileri nedeniyle büyük saygı görmektedir. Aynı zamanda, sıcak yoga, hatha yoga, sağlık yogası vb. gibi çeşitli yoga yöntemleri ve bazı yoga yönetim bilimleri sürekli olarak gelişmiştir. Modern zamanlarda, Iyengar, Swami Ramdev, Zhang Huilan gibi geniş etkiye sahip bazı yoga figürleri de bulunmaktadır. Uzun süredir var olan yoganın, hayatın her kesiminden insanın daha fazla ilgisini çekeceği yadsınamaz.